2000WAT – Koekembak (KSmagazine 2008)

26 juni 2008


We hebben er lang op moeten wachten, zeker als je in acht neemt dat het genre intussen zo n dertig jaar bestaat (de engelstalige variant dan toch), maar eindelijk is hij er dan: de eerste echte volwaardige Belgische, in z’n moedertaal gespitte schijf… Toegegeven, een paar meer dan degelijke pogingen passeerden reeds de revue (herinner je onder andere Mellow P, Sint-Andries MCs en Castro) en het pionierswerk van ABN en t Hof Van Commerce – hoewel wij deze laatste persoonlijk altijd eerder als een grap zagen – verdient zeker een vermelding, maar toch was er steeds dat net niet-gevoel. Vijf luttele seconden, meer had uw dienaar niet nodig om, zwaar hoofd knikkend, luidkeels That’s that shit!!! te brullen… Al hadden we er beter Dat is die schijt!!! van gemaakt. De intro zit er dus inderdaad pal op en is – hoewel er nog niet in gerapt wordt – ook representatief voor de rest van deze plaat: een uniek geluid dat vrij duister aanvoelt zonder obscuur over te komen. Deze jongens hebben beats, hele dikke beats. Waddup met die raps dan, horen we jullie al vragen. Die zijn er ook en ze zijn kankerdope. Maar voor we daar kunnen van beginnen genieten in Twee Trippel Nul maken deze Antwerpenaren ons duidelijk dat ze het schrijven van catchy hooks serieus onder de knie hebben, iets wat weinigen gegeven is. Volgens ons hebben de boys van  t Stad goed naar 50 Cent geluisterd (zie onder andere Ze Voelen Ons Niet, want je kan zeggen over de man wat je wil, hij is een koning in het schrijven van killer hooks.) Pasi, die samen met Six-M en Rasss de beats van raps voorziet, mag als eerste van wal steken. Tot voorheen hadden we nog niet zoveel van de man gehoord, maar het is een aangename kennismaking. Hij spit het meest nonchalant van het trio, een tikkeltje agressief zelfs, maar slaagt er tegelijkertijd in om humor in zijn raps te brengen.

Daarna komt Rasss zo maar eventjes het begrip flow herdefinieren. WOW!!

Deze grote mond (zij die geregeld Wasteland of het ter ziele gegane Ontspoord checkten, weten wat we bedoelen) is eigenlijk de enige van de drie mc’s waarvan we in het verleden reeds gehoord hadden. We dachten dan ook dat hij deze schijf zou dragen, maar laat het nu net hem zijn die we het minst horen op deze vijftien tracks tellende cd. Of toch niet? Want als we de credits checken merken we dat de meeste beats van zijn hand zijn. Een getalenteerd baasje, die Rasss. En Six-M? Die heeft internetgewijs, na de release van de eerste video Gaan, serieus wat kritiek mogen slikken. Maar diezelfde criticasters gaven, na het beluisteren van de volledige plaat, grootmoedig toe dat hij de grootste verrassing is. Goed doordachte teksten, gebracht met een niet alledaags stemgeluid, zo kan je Six-M nog het best omschrijven. En ja, daar moeten sommigen dan even aan wennen. Goed doordacht zijn trouwens het merendeel van de teksten. Wij hadden op voorhand een klein beetje schrik dat het enkel een brag n boast-schijf zou worden (ze zijn tenslotte afkomstig uit Antwerpen), maar dat was buiten maatschappijkritische tracks als Grote Plannen, Zonder Adem, Stille Straten en Belgie gerekend. De sample van onze premier – nu ja… eerder ‘hij die aan het hoofd staat van een kabinet van clowns – in Belgie is een vrij geniale vondst en past perfect. Dit nummer zou volgens ons ook een mooie derde single zijn, na de eerder verschenen singles/videos Gaan en Eigen Makelij (in deze laatste krijgt ook Crossfingaz, samen met Mastafingaz de vaste dj van de crew, uitgebreid de kans om zijn kunnen tentoon te spreiden). Op de possecut Karavaan komt zowat de ganse Antwerpse scene aan bod. Het is vooral Chief’s en KGs doortocht die ons hier kan bekoren. Gezellige beat ook. 2000WAT heeft een eigen geluid weten te ontwikkelen. De meeste beats zijn, net zoals in de Golden Era gewoon lekker rechtdoor, maar dan gedrenkt in een modernere saus, en dat is in deze met Dilla-klonen vergeven tijden een verademing. De flows zijn hard, de teksten gevarieerd en de mcs hebben genoeg vertrouwen in zichzelf om zelfverzekerd voor de dag te komen, zonder gangsta te willen klinken. Ramon Tapia heeft de boel lekker rauw gemixt (buiten Gaan, dat door Mellow P onder handen werd genomen). Het feit dat alles thuis werd opgenomen stoort helemaal niet. Een plaat als deze mag niet te gepolijst klinken.

U heeft het waarschijnlijk al door, wij zijn meer dan overtuigd.

We zouden zelfs durven stellen dat (en nu gaan we hoogstwaarschijnlijk tegen een paar schenen trappen, maar fuck it, het mag gezegd worden) dit onze eigen Eigen Wereld is. Ondergetekende heeft intussen trouwens al meer naar deze Belgische classic geluisterd dan naar zijn Nederlandse tegenhanger. Mooi, mooi, mooi!!

Review 01 written by Hotlips (c) KickSnare