Maesland – Simpelheid

1 december 2008


Maesland vindt het een moeilijke opdracht om zijn muziek precies te definiëren, maar formuleert het zelf op deze manier: “Ik maak Nederlandstalige hiphop, overgoten met een fusie van andere stijlen en een persoonlijke touch. Nooit stond ik stil bij het doelpubliek voor mijn muziek. Muziek is een subjectieve kunstvorm. Misschien spreek ik rappers aan met mijn teksten, of kan ik rockers imponeren met de snijdende gitaren in mijn tracks.”

Als de zee zich voordeed als men liefde voor jou
kon je met je boot van hier tot Curacao
Zonder te stoppen, geen land zal je zien
mischien die mooie bloemen die je Oh zo verdient
Ben blij, als je gewoon maar naar me lacht
als een Engel die viel maar zichzelf bijbracht
Dat ze hier wel kan leven, overleven op m’n liefde
je zoetheid, je schoonheid, dat ik dat mocht verdienen
Hou je hand stevig vast, nooit meer mag je naar boven
want fictie naar reeel, zou dan keren tot het dromen
Hou hou je’t vol, die mooie lach op je gezicht?
net een kind dat in de armen van zen liefste moeder ligt
Voel me het kind, en jij bent niet persé de moeder
wel het meisje, waar ik dan weer voor voel en..
Ben happy met m’n Engel, nooit laat ik je handje los
Simpelheid… Als een beer in een bos!

“Wat Simpelheid Is?!”

Weerspiegel m’n gedachten aan het feit dat ik je mis
maar daarboven is het beter, tenzij ik me vergis
Liet je handje los, en moet nu op de blaren zitten
staar nu elke dag naarboven, ja, ik kan me echt verdiepen
In de wolken die wel lijken op je Engelige lach
het druipt eraf, dat ik je Super super mag
Waarom liet ik je dan gaan? Ja, dat vraag ik mij ook af
je beseft pas wat je had, als ‘t er al effe niet meer lag
Endan ben j’et kwijt, ga je kapot van spijt
de tranen blijven vloeien, naarmate dat ik blijt
En de tranen zijn m’n maatstaf om m’n verdriet te tonen
voel me leeg, maar vol, voel me eigenlijk gewoon en..
Weerspiegel wat ik voel, naarmate dat ik praat
misschien heb ik juist liever, dat het daar nu niet om gaat
En misschien word ik wel wakker en was dees een rare droom
Ja, je weet wiet wat je hebt, alé, dan pas “until it’s gone”
Buiten die gedachten heb ik niks meer van jou
misschien nog steeds men hart, met 3 woorden “khou van jou”
K en h moet je samenvoegen, zoals wij ooit samenwaren
nu werd het net herfst, en jij was de blaren
Wachtend op de lente om je schoonheid te onthalen
voel me net zo’n vertellen van sprookjesverhalen
Ze spelen mee in het verhaal, maar eigenlijk ook niet
maar hoe weet je dan uiteindelijk hoe het sprookje afliep?
Waarschijnlijk niet zo goed, en ging iedereen dood..
dat noem ik simpelheid, zoals’t leven na de dood
Hou hou je’t vol, die mooie lach op je gezicht?
net een kind dat in de armen van zen liefste moeder ligt
Voel me het kind, en jij bent niet persé de moeder
wel het meisje, waar ik dan weer voor voel en..
Ben happy met m’n Engel, nooit laat ik je handje los
Simpelheid… Als een beer in een bos!