Safi – Ongehoord (Spittze.be 2008)

3 december 2008


De cover is strak en eenvoudig, maar op de achterzijde vinden we naast de tracklist een foto van Safi in nonchalante jaren 50-stijl; kostuum, hoge hoed, witte handschoentjes en een paraplu. Bij het openen van het doosje zien we op de achterkant van het -overigens lege- boekje, naast de shout outs een foto van de rapper zoals iedereen hem kent, met kap en petje. Het eerste wat mij opvalt bij het luisteren naar de CD, is de heldere stem en de duidelijke verstaanbaarheid van de tekst. In de drie eerste tracks, ‘Echte Meesters’, ‘Onovertreffelijk’ en ‘Ze Weten Het Niet’, stelt Safi zichzelf voor, gebruikmakend van veel beeldspraak en woordspelingen. Het vierde nummer, ‘Dodelijke Flows’, is een collabo met de Mechelse Magot en Fatty K, het spijtige eraan vind ik dat Fatty K in het Engels rapt, maar dat heeft te maken met persoonlijke voorkeur. In ‘Doolhof’, eerder een donkere track, beschrijft Safi het verwerken van verdriet en het maken van keuzes in het leven. De volgende track, ‘Zo Gaan We Door’ is een brag-en-boasttrack over feesten, drinken en paffen. ‘Obi’ is een story-tellingnummer en gaat over de gedachtengang van een kindsoldaat in een oorlogsgebied. Het refrein van ‘De Goede Kant’ wordt gezongen door een zwoele vrouwenstem, dit geeft een afwisselende noot aan deze track over levensgenieters. Naast een vrouw is hier ook een gastrapper aanwezig, Arnoud rapt over onnozel doen, drinken en luieren. Voor Safi is muziek de manier om zijn zinnen te verzetten. ‘Ik Ben’ begint met een stuk van ‘Lilac Wine’, waarna Safi vertelt dat hij altijd zichzelf blijft en zich door niets of niemand laat beïnvloeden.

http://farm4.static.flickr.com/3275/3079862408_2109c8eb89.jpg?v=0

De collabo ‘Ge Weet ‘t’ met Linuz vind ik persoonlijk de beste track van de CD, waar Safi zijn nadruk duidelijk meer op de tekst legt dan op de andere tracks. Ik denk dat dit deels Linuz zijn invloed is, van hem weten we al langer dat hij veel belang hecht aan de lyriek, wat hij ook hier duidelijk laat merken met one-liners als “ik spit vier-seizoenen-kunst gelijk Vivaldi”. Na deze knaller volgt: ‘King To You’, wat mij doet terugdenken aan de eerste tracks van het album. ‘Te Laat’ met PXL is opnieuw story-telling, deze keer over een faliekant einde van een relatie. De track die hierna komt is een uptemponummer over shows en optredens, getiteld: ‘Hemel In Hel’, met als gastrappers de Leuvense Carloz, gekend van AMOK, en Baz. Bij ‘Geen Woord’ heb ik problemen om te tekst te volgen, de flow gaat TE lekker over de beat waardoor de neiging om mee te gaan in de flow te groot is om deftig naar de tekst te luisteren. Dat probleem is bij ‘Relativeren’ van de kaart, want hierbij ligt de nadruk duidelijk op het verhaal over een typische maandagochtend in Safi zijn leven. En na ‘Booz Op’ weten we onmiddellijk hoe het komt dat hij het de maandag zo zwaar heeft om op te staan, in dit nummer beschrijft Safi immers hoe hij het weekend beleeft. Het is tijd voor nog een brag-en-boasttrack met PXL: ‘We Blazen’. ‘Pijl In De Appel’ is een liefdestekst over het verlangen naar en het beleven van de liefde, met de nodige clichés, maar toch ook met een bepaalde originaliteit. In ‘Underdawg’ benadrukt Safi dat hij rapt uit liefde voor de muziek, maar tevens vertelt hij dat de roem toch mooi meegenomen is. Het laatste nummer draagt de titel ‘Voel Me’ en probeert de luisteraar mee te nemen in de gedachtegang van Safi, met als doen zijn doen en laten te begrijpen.

Review door SmarJay voor Spittze.be