Froze (Maks! 2008)

MC Froze werd groot tussen de snaren: zijn pa zette al een paar Nederlandstalige klassiekers op notenbalken. Het talent om de juiste woorden in een raak ritme en rijm te gieten lag thuis gewoon in de schuif. In de zeer levendige Gentse hiphopscene komt Froze als één van de grootste beloftes bovendrijven. Alles over zijn liefde voor 9000 lees in je in dit interview.

Froze: “Ik ben een hip hop storyteller, da’s mijn stijl. Ik wil geen oppervlakkige fastfood voorschotelen, zoals 50 Cent of Ja Rule dat doen. Ik maak koptelefoonmuziek. Al wie mijn muziek opzet, moet naar mijn boodschap luisteren en zich laten begeleiden naar een andere wereld. Als ik optreed, wil ik doordringen tot elke persoon in het publiek.”

Maks: Moeten hiphoppers altijd een grote mond opzetten?

Froze: “Als ik optreed of nummers schrijf, voel ik mij verplicht om dat rechttoe rechtaan te doen. De samenleving heeft volgens mij nood aan mensen die zeggen waar het op staat, zonder omwegen. We draaien al genoeg rond de pot. En ik zet graag vraagtekens waar niemand ze durft zetten. Ik heb het over drugs, geloof, satanisme, moord, extreem rechts. Ik zie mezelf als tolk van de maatschappij. Eén van mijn nummers gaat over ‘n afscheidsbrief aan mijn ma voor ik zogezegd zelfmoord pleeg. Of ik daarmee mensen choqueer, kan me eigenlijk weinig schelen. Ik ben altijd op zoek naar straffe beeldspraak om luisteraars uit hun kot te lokken. Ik schrijf gewoon wat er op mijn hart ligt.”

Maks: Bij jou is nergens bling bling te bespeuren?

Froze: “Ik heb niks met bling bling of drive by shootings of bitches te maken. Ik woon in Gent, stadje negenduust, niet in LA. Daarom rap ik ook in het Nederlands, omdat dat de taal is waarin ik mijn gevoelens het best kan uiten. En Gent is mijn lievelingsstad, met z’n donkere steegjes en sombere havenbuurt. Die buurten zijn zo lelijk dat ik ze net weer mooi vind. En ze inspireren mij.”

Maks: Haal je nog ergens anders inspiratie?

Froze: “Ik werk ook samen met een Goa-dj. Totaal mijn stijl niet, maar wel leuk om samen te prutsen aan nummers. Mijn homies Lerremy, Mellow P, Renz en Letterfretter hebben mij ingeleid in de geheimen van hip hop. Ze hebben mij leren rappen volgens de regels van de kunst. Bars schrijven: hoe zet je tekstregels juist op de beat. En hoe ik mijn flows moet opbouwen. Waar leg ik de nadruk, en welk tempo leg ik waar in de tekst. Ze leveren me regelmatig beats waarop ik mijn teksten schrijf. Ik breng binnenkort mijn tweede plaat ‘Sprookjes duren nooit lang’ uit op hun label Rauw en Onbesproken. Ik leerde ze kennen op één van de cyphers aan ‘t Zuid. Dat zijn jamsessies op straat waar je samen met beatboxers of rond ghettoblasters gaat freestylen. Nu zijn er geen cyphers meer, omdat de gasten die dat organiseerden ondertussen gaan werken en geen tijd meer vinden voor hun hobby.”

Maks: Kan jij nog leven zonder hip hop?

Froze: “Nee, mijn hele leven is hip hop. Maar ik moet ooit ook aan de bak, als ik niet kan leven van mijn muziek. Ik blijf realistisch, die kans zit er in. Daarom studeer ik sociaal-cultureel werk. Dan kan ik na mijn studies in de culturele sector concerten of kunstprojecten organiseren. Maar als het lukt als MC, dan moeten al mijn homies daar bij zijn. Die afspraak hebben we gemaakt. We laten mekaar nooit in de steek.”

bron: Maks!