De Predikanten – Wablief? (Cutting Edge)

Tot voor kort was Aalter vooral bekend omwille van zijn snelwegafrit en zijn megalomane burgemeester annex gemeentehuis, maar daar zou binnenkort wel eens verandering in kunnen komen dankzij De Predikanten. Op hun debuutplaat ‘Wablief’ doen dj Leenknecht, Baron Duyck en Nepthali iets heel moois met hiphop, jazz, funk, dub en hun streektaal. Wie zoals ons buiten een perimeter van tien kilometer rond Aalter woont, zal zich wellicht minstens één keer per minuut afvragen of er al een verklarend woordenboek Aalters-Nederlands op de markt is, maar dit plaatje klinkt zo smeuïg en deint zo lekker op en neer dat zulks de pret niet kan bederven.

Neem nu het titelnummer: opent met een jazzy pianotune, even later vallen wat trompetjes in, Baron (née Aaron) Duyck en dj Leenknecht wisselen Beastie Boys-gewijs geestigheden uit als ‘ik zen ne bodybuilder mee men rechterhand’, en het geheel swingt meer dan een aardig stukje weg, helemaal terug naar de jaren twintig meer bepaald. De muzikale rijkdom en de voortdurend zelfrelativerende ondertoon van dit plaatje zorgen ervoor dat ook niet-hiphopliefhebbers hier hun gading vinden. ‘Oasemt’ doet iets experimenteels met all things dub, in het funky ‘Tripels’ bespotten de Predikaten onbeschaamd hun eigen drinkovermoed en in ‘Bljift van mijn peird’ duikt zowaar een streepje country op.

Hippe vrienden die meer van hiphop afweten fluisterden ons namen als A Tribe Called Quest en RZA in ter vergelijk, dus revolutionair is het wellicht niet wat De Predikanten doen. Maar de productie is vlekkeloos, de combinatie van relaxte jazz met rauwe hiphop werkt, de rhymes verraden branie, de timing van dj Leenknecht is top en de grappige skits van Aalters volkszanger Erik Wille zorgen voor nog wat extra couleur locale. Ook een pluim voor het concept en het artwork van dit cd’tje, dat zowel smaakvol oogt op de schouw in een studentenkamer als op het salontafeltje.

Of De Predikanten en hun streektaal een even groot publiek zullen bereiken als Kowlier en co met het West-Vlaams blijft nog de vraag, maar ze brengen hun Aalternatief voor de aloude volkszangerij met zoveel subtiliteit en plezier dat we wel moeten afsluiten met de woorden van Erik Wille: ‘Goest ‘es kuupn’.

Review door D. Wauters © Cutting Edge — 17 Aug 2009