Froze – Sprookjes duren nooit lang (State)

21 juli 2011


Gentenaar Froze stond op PunchOut Battles zijn mannetje. Maar is hij, in tegenstelling tot veel battle MC’s, in staat een interessant album te maken? Een de studio binnengedrongen sprookjesverteller introduceert het album ‘Sprookjes Duren Nooit Lang’, tot grote ergernis van Froze.

Wanneer een joekel van een beat binnenknalt en Froze zich met een stroom aan bijvoeglijk naamwoorden voorstelt, is het even wennen aan Froze’ dialect en opgerekte manier van articuleren. De luisteraar trekt dit of haakt af.

Met ‘Kan Ik Het Nog Steeds’, een ode aan basketbal dat tevens een metafoor lijkt voor zijn rapgame, begint het boeiende gedeelte van het album. Froze beschrijft de onzekerheid en spanning vóór de wedstrijd en de wedstrijd zelf. Hij becommentarieert zijn spel in het beslissende slot van de wedstrijd, de preciese bewegingen en gedachten, op de seconde exact: ”Ik spring, m’n voeten lossen de grond, doe een fade away jumper en neem het schot/ De bal vliegt en draait, de wind suist, stilte, kippenvel, gejuich.” Het arrangement, waarin de beat met een stuiterende bal als snare soms wegvalt en plaatsmaakt voor geluidseffecten, samen met het beeldend taalgebruik maken het een filmische track, geschikt om een toffe video bij te schieten.

‘De Vierentwintigste’ is het verhaal van een armzalig meisje dat op een ijskoude kerstavond onder druk van haar criminele vriendje LSD-strips moet verkopen. Ze weet de drug niet aan de man brengen en is bang om terug naar huis te keren. Om de angst te onderdrukken neemt het meisje zelf de strips in, waarna in een hersenschim haar overleden moeder verschijnt. In de ochtend vindt Froze ‘het meisje met de zeven trips’, doodgevroren tegen zijn voordeur. Zo is ‘De Vierentwintigste’ de nieuw stedelijke variant van het sprookje ‘Het Meisje met de Zwavelstokjes’.

Hierna volgen meer verhalende nummers. In ‘Het Gesticht’ beschrijft Froze vanuit ik-perspectief iemand die al 13 jaar in een gesloten inrichting zit. In ‘De Kelder der Sprookjes’, de naam zegt het al, schets Froze een kelder vol veelal vergeten sprookjesfiguren: ”De gebroeders Grimm, Sneeuwwitje, Anton Pieck, beelschone meerminnen, Vrouw Holle en alle grote boze wolfen/ Opgesloten, in de kelder der sprookjes.”

Lees verder: State Magazine